Ο Σύλλογος Γυναικών Κοσκινού ιδρύθηκε το 2000, από μία παρέα γυναικών κι έχει πολύ ενεργή δράση στα πολιτιστικά και κοινωνικά δρώμενα στου χωριού όπου ανήκει και έχει άψογη συνεργασία με τον Δήμο και τους άλλους συλλόγους του νησιού.
Για χρόνια είχαν δραστήρια θεατρική ομάδα, όπως και για πολλά χρόνια διατηρούν χορευτικές ομάδες, μοντέρνων και παραδοσιακών χορών και δίνουν το παρόν όπου προσκληθούν εφόσον είναι εφικτό. Οι κυρίες και οι φίλοι του συλλόγου Γυναικών Κοσκινού μεταλαμπαδεύουν τα ήθη και τα έθιμα του χωριού με αγάπη στις επόμενες γενιές.
Φορεσιές Κοσκινού
Καθημερινή φορεσιά
Η καθημερινή φορεσιά της Κοσκινιάτισσας ήταν ραμμένη με απλά υλικά, συνήθως τσιτάκια, χωρίς φαρμπαλάδες και δαντέλες για να διευκολύνονται στις δουλειές του σπιτιού και του χωραφιού. Τα μαντήλια ήταν δύο λευκά, όπου το εξωτερικό στο γύρω είχε πλεγμένα χαντράκια, ενώ οι χήρες φορούσαν μαύρα. Εσωτερικά φορούσαν το μπουστί για να συγκρατεί το στήθος και το μισοφούστανο.
Οι πιετίτσες στο μπουρκί ήταν ραμμένες ή αγάζωτες στην περιοχή του στήθους για πρακτικούς λόγους. Η ποδιά ήταν από παλιά φουστάνια ή περισσεύματα. Οι βράκες ήταν από πατίστα, σακούλες ζάχαρης ή χασεδένιες, με κορδόνι στη μέση και στο τελείωμα. Ανάλογα την εποχή ήταν μέχρι το γόνατο ή μέχρι τον αστράγαλο. Οι κάλτσες πλεκτές, που τις έπλεκαν με πέντε βελόνες.
Καλή φορεσιά
Η καλή φορεσιά, αρχίζοντας απ το κεφάλι, έχει δύο μαντήλια. Το σκουφομάντηλο, πολλές φορές με χαντράκια και από πάνω το πολύχρωμο Αφαντενό με πλούσιο τελείωμα. Στο σώμα πάνω το μπουστί και η βράκα, που στη μέση και στο τελείωμα σουρώνει με κορδόνι.
Το ύφασμα ήταν ταλιανένο, ή χασέ καλής ποιότητας, όπως και το μισοφόρι. Στο τελείωμα έχουν ασπροκεντημένο σχέδιο που μοιάζει με ανθούς γιασεμιού και αμυγδαλιάς. Το κέντημα έπιανε συνήθως γύρω στο λαιμό, μπροστά στο στήθος και στο γύρο του μισοφούστανου.
Το μπουρκί όμοιο ύφασμα με τη φούστα, γυαλιστερό στάμπαινο ή προκάρ, με κοκκίτσες στο στήθος, κουφόπιετες, φαρμπαλάδες στα μανίκια και στο γύρο της φούστας και δανδέλες.
Τα παπούτσια ήταν κομψά και φτιαγμένα σε ντόπιους τσαγκάρηδες. Κοσμήματα ανάλογα την οικονομική επιφάνεια της κάθε οικογένειας. Κρεμούσαν μια έως τρεις αρμαθιές στο λαιμό από νομίσματα, φορούσαν περίτεχνα βραχιόλια και στα αφτιά σκουλαρίκια με λίρες ή μισόλιρες.
Οι Κοσκινιάτισσες ήταν πάντα περιποιημένες και επιδέξιες.
Νυφική φορεσιά
Σαν τη νυφική φορεσιά του χωριού Κοσκινού δεν υπάρχει άλλη στη Ρόδο. Φτιαγμένη με νιψομάντηλα, τα οποία είναι πανέμορφα κεντήματα, απαράμιλλης τέχνης και ομορφιάς. Είναι μεταξωτά υφάσματα, κεντημένα με χρυσές και μεταξωτές κλωστές και τα είχαν σε μεγάλη εκτίμηση και αξία. Δεν τα είχαν όλα τα σπίτια.
Πάνω σε κουκουλένιο μισοφόρι, πλεκτό στα μανίκια, γύρο στο λαιμό και στον ποδόγυρο, προσαρμόζανε τα νιψομάντηλα και την κάλυπταν όλη. Στο κεφάλι έβαζαν άλλο ένα σαν πέπλο, τον φιόγκο, αντρέδες και κουτελίτη. Φυσικά δεν έλειπαν τα πλούσια κοσμήματα και οι αρμαθιές.