Το Τριώδιο άνοιξε και τα έθιμα των νησιών του Αιγαίου καλά κρατούσαν!
Πειρακτικού χαρακτήρα είναι και τα αποκριάτικα έθιμα στο νησί της Λέρου. Τα παλιότερα χρόνια υπήρχαν οι «καμουζέλες» ή τα ελαφάκια, δηλαδή μασκαράδες βαμμένοι με κάρβουνο και τυλιγμένοι σε «χράμια» όπου κουβαλώντας την «κοκάλα» τριγύριζαν στους δρόμους των χωριών, πειράζοντας τους κατοίκους.
Στη Λέρο επίσης αναβιώνουν τα αποκριάτικα έθιμα με το Γαϊτανάκι και τη Σκουπα. Το γαϊτανάκι πέρασε στην Ελλάδα από πρόσφυγες του Πόντου και της Μικράς Ασίας και έδεσε απόλυτα με τα άλλα τοπικά έθιμα.
Η Σκούπα είναι ένας εύθυμος, σκωπτικός χορός από τη Λέρο που έχει πια ξεχαστεί. Ηταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους βοσκούς και τους ξωτάρηδες (χωρικούς), που τον χόρευαν καλύτερα. Δεν έλειπε από τα γλέντια και ιδιαίτερα από εκείνα των Αποκριών. Χορεύεται από 6-7 ζευγάρια και κάποιον που αντί για ντάμα βαστά μια σκούπα….
Η σκούπα όμως έχει ρόλο σημαντικό!Κάποια στιγμή πάνω στον χορό ακούγεται απ τον τραγουδιστή η λέξη «Αλλαγή» …τότε όλοι πρέπει να αλλάξουν ντάμες κι αυτός που κρατάει την σκούπα να προλάβει να «αρπάξει» την ντάμα κάποιου. Όποιος μείνει χωρίς ντάμα χορεύει….με τη σκούπα!
Τέλος η αναβίωση κλείνει με έναν Καβοντορίτικο,τον ευβοιώτικο χορό γνωστό και ως Καλλιανιώτικο ή Σταυρωτό επειδή οι χορευτές πιάνονται σταυρωτά αγγίζοντας έτσι λίγο απ την ομορφιά της παράδοσης και της ιστορίας του τόπου μας.